Η
Ιερά Μονή Βατοπαιδίου αντικρύζει τη θάλασσα της βορειοανατολικής όψης
του Άθω από ένα παραθαλάσσιο ύψωµα. Η µονή ιδρύθηκε περί το 972-985
πιθανώς από τρεις πλούσιους άρχοντες, τους Αθανάσιο, Νικόλαο και
Αντώνιο, οι οποίοι ήρθαν και µόνασαν στο Άγιον Όρος στα χρόνια του αγίου
Αθανασίου που ίδρυσε τη Μεγίστη Λαύρα. Στο Β΄Τυπικό (1045) κατακτά τη
δεύτερη θέση την οποία συνεχίζει να κατέχει και σήµερα.
Τον 12ο και 13ο αιώνα εκεί µόνασαν οι εθναρχικές µορφές του σερβικού λαού άγιοι Σάββας και Συµεών. Ο κράλης της Σερβίας Στέφανος ∆ουσάν κατά τον 14ο αιώνα ανάµεσα στις πολλές δωρεές που πρόσφερε στη µονή ήταν και ο συνοικισµός Άγιος Μάµανας, ενώ και τον επόµενο αιώνα άλλοι Σέρβοι ηγεµόνες συνέχισαν την θεοφιλή τακτική των αφιερώσεων και δωρεών στο µοναστήρι.
Στην ένδοξη πορεία της µονής δεν έλειψαν και οι δύσκολες στιγµές,
όπως οι επιδροµές και λεηλασίες Φράγκων πειρατών, Καταλανών (1307) και
αργότερα οθωµανικών φύλων. Όµως αυτού του είδους οι κακοτυχίες δεν
ανέστειλαν την αύξηση και προκοπή της µονής. Απεναντίας, κατά καιρούς
υπό την κατοχή της περιήλθαν οι µονές Χαλκέως, Βεροιώτου, Ιεροπάτορος,
Καλέτζη, Αγίου ∆ηµητρίου, Ξύστρου, Τριπολίτου, και Τροχαλά. Οι
Βυζαντινοί αυτοκράτορες επίσης δεν υστέρησαν σε γενναιοδωρία, ενώ
δυτικοί ηγεµόνες στους µεταβυζαντινούς χρόνους ενδιαφέρθηκαν για την
ακεραιότητα της µονής. Στα τέλη του 15ου αιώνα το Βατοπαίδι έθρεψε στους
κόλπους του τον φωτιστή των Ρώσων άγιο Μάξιµο τον Γραικό. Το 1749 στη
µονή ιδρύθηκε η γνωστή Αθωνιάδα Σχολή, που σε εποχές δίσεκτες για το
Γένος προσέφερε γνώση και µόρφωση πνευµατική.
Το ωραίο Καθολικό της µονής τιµάται στον Ευαγγελισµό της Θεοτόκου και
χτίστηκε το 10ο αιώνα. Οι παλαιότερές του αγιογραφίες, που έχουν ωστόσο
επιζωγραφηθεί κατά το 18ο και 19ο αιώνα, ανάγονται στον 14ο αιώνα. Η
µονή διαθέτει 12 εξωκκλήσια και 21 παρεκκλήσια, εκ των οποίων τα 5 είναι
ενσωµατωµένα στο Καθολικό. Το κωδωνοστάσιο της µονής ανεγέρθη περί το
1427 και είναι το παλαιότερο σωζόµενο. Η µονή γνώρισε συχνές και
ολιγόχρονες µεταβολές από το κοινοβιακό στο ιδιόρρυθµο σύστηµα και
αντίστροφα ήδη από τα τέλη του 14ου αιώνα. Το 1989 επανήλθε στο
κοινοβιακό σύστηµα.
Από τα κειµήλια της µονής ιδιαίτερα γνωστό είναι η τιµία Ζώνη της
Παναγίας, που φυλάσσεται εκεί από τον 14ο αιώνα. Πολύτιµο ανάθηµα είναι
και ο «Ίασπις», ένα ποτήρι, δώρο µάλλον του Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου, που
έχει την ιδιότητα να µετατρέπει το νερό σε γαλάκτωµα ιαµατικό για το
δάγκωµα φιδιού, καθώς επίσης και πολλά περίτεχνα άµφια και εκκλησιαστικά
σκεύη. Αλλά και µια σειρά από θαυµατουργές εικόνες της Θεοτόκου όπως
της Ελαιοβρύτισσας, της Κτητόρισσας, της Εσφαγµένης και της Παραµυθίας
στολίζουν εξαίρετα το µοναστήρι. Η βιβλιοθήκη της Βατοπαιδίου έχει 1536
χειρόγραφα, 25 ειλητάρια, ένα µεγάλο αριθµό εγγράφων και έντυπα που
ξεπερνούν τις 25,000. Εξαρτήµατα της µονής είναι 24 Κελλιά και οι
ιστορικές σκήτες του Αγίου ∆ηµητρίου και του Αγίου Ανδρέα (Σεράι), παρά
τις Καρυές. Οι µοναχοί της µονής ανέρχονται στους 50 και αρκετοί
κατάγονται από την Κύπρο.
Πολύ
κοντά στις Καρυές, στον δρόμο που συνδέει τις Καρυές με την Δάφνη,
μπορεί να βρει κανείς την Ρωσική σκήτη του Αγίου Ανδρέα, η οποία ανήκει
στη μονή Βατοπεδίου. Είναι ένα τεράστιο κτήριο που ακολουθεί το
αρχιτεκτονικό παράδειγμα των μοναστηριών του Άθους, δηλ. περιβάλλεται
από ψηλά κτήρια που έχουν θέα προς την εσωτερική αυλή. Στο κέντρο της
αυλής βρίσκεται η κύρια εκκλησία. Καλείται σκήτη επειδή σύμφωνα με την
παράδοση του Όρους Άθως δεν είναι δυνατό να βρεθούν νέα μοναστήρια,
εκτός από αυτά της βυζαντινής εποχής. Χτίστηκε με την χρηματοδότηση του
ρωσικού Czars και πολλοί Ρώσοι μοναχοί έζησαν ασκητικά εδώ. Πράγματι,
πριν από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, η σκήτη κατοικήθηκε από περίπου 700
μοναχούς. Σήμερα πέντε έλληνες μοναχοί κατοικούν εδώ και έχουν την
ευθύνη της αναβίωσης της σκήτης, της διατήρησης των εικόνων και της
συντήρησης των εγκαταστάσεων. Η κεντρική εκκλησία της σκήτης αφιερώνεται
στον Άγιο Ανδρέα. Χτίστηκε το 1867 σύμφωνα με το ύφος των μοναστηριών
του Άθους. Είναι η μεγαλύτερη εκκλησία στο Άθως με 30 μ ύψος και 60 μ
μήκος. Χρυσοί σταυροί εκτείνονται από τους θόλους του. Στο εσωτερικό της
εκκλησίας φυλάσσονται τα λείψανα Αγίου Ανδρέα. Μπορεί κανείς επίσης να
βρει στην σκήτη την ακαδημία του Άθους, ένα σχολείο γι’ αυτούς που
επιδιώκουν να γίνουν μοναχοί.
Η
σκήτη του Αγίου Δημητρίου ανήκει στην ιερά μονή Βατοπεδίου. Βρίσκεται
στα βουνά, και είναι μισή ώρα περπατήμα από το μοναστήρι. Έχει
λειτουργήσει ως σκήτη από τον 18ο αιώνα. Είναι μια ελληνική ιδιόρρυθμη
σκήτη και αποτελείται από 21 καλύβες, τα περισσότερα από τα οποία είναι
ερείπια. Το Κυριακόν αφιερώνεται στον Άγιο Δημήτριο. Χτίστηκε στον 12ο
αιώνα. Ανακαινίστηκε και αργότερα επεκτάθηκε και τοιχογραφήθηκε το 1755.
Σκήτη Αγίου Ανδρέου
Σκήτη Αγ. Δημητρίου (Βατοπεδίου)



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου