π. ΣΚΡΕΚΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ιερεύς, Καταγωγή από ΜΕΓΑΡΧΗ Τρικάλων

 

13 Ἀπριλιου 1947: Ἡ σταύρωση τοῦ ἱερέα Γεωργίου Σκρέκα τήν Μ. Παρασκευή τοῦ 1947 ἀπό τούς συμμορίτες-κομμουνιστές!

Γεγονότα πού ἐπιμελῶς κρύβονται...

Ἕνα φρικῶδες ἔγκλημα!

Ὁ ἱερέας Γεώργιος Σκρέκας σταυρώθηκε ἀνήμερα Μεγάλης Παρασκευῆς τοῦ 1947 ἀπό τούς κομμουνιστές τῶν χρόνων ἐκείνων.

Όταν στή χώρα μᾶς ξέσπασε ἡ ξενοκίνητη κομμουνιστική ἀνταρσία, ὡς βασικοί στόχοι ἐξολόθρευσης τῶν ἄθεων φονιάδων, ἐπιλέχθηκαν οἱ ἱερεῖς. Ἀρκετοί ἀπό αὐτούς, ἀντιλαμβανόμενοι τόν θανάσιμο κίνδυνο ἔφυγαν ἀπό τά χωριά τους καί κατέβηκαν στίς πόλεις, ὅπου ὑπῆρχε περισσότερη ἀσφάλεια.

Πολλοί ὅμως, μή πιστεύοντας ὅτι κάποιος "ἕλληνας" θά μποροῦσε νά τούς βλάψει, καί ἀφοῦ κανέναν δέν πείραζαν παρά μόνον ἐπιτελοῦσαν τά θρησκευτικά τους καθήκοντα, ἔμειναν.

Ἀπό αὐτούς, ἑκατοντάδες δολοφονήθηκαν μέ φρικτό τρόπο, ὅπως ἐπί Νέρωνα καί Διοκλητιανού.

Μάλιστα ἀρκετοί σταυρώθηκαν.

Ὅμως κανενός τό μαρτύριο δέν μοιάζει τόσο μέ τό Θεῖο Δράμα, ὅσο τοῦ ἱερέα Γιώργου Σκρέκα.

Την 27η Μαρτίου 1947, ὁ ἱερέας Γιῶργος Σκρέκας, ἐφημέριος του χωριοῦ Μεγάρχης Τρικάλων, πληροφορήθηκε ὅτι οἱ ἐαμοκομμουνιστές Μεγάρχης ἔκαμαν συμβούλιο στό ὁποῖο ἀποφασίστηκε νά τόν ἀπογυμνώσουν ἀπό κάθε περιουσιακό στοιχεῖο.

Ὄντως, τή νύχτα τῆς 27ης πρός 28η Μαρτίου μετέβηκαν οἱ λησταντάρτες στό σπίτι του καί τοῦ ἀφαίρεσαν τά πάντα. Μή ἀρκούμενοι ὅμως σέ αὐτά, ἀφοῦ ἀδείασαν τούς στάβλους ἀπό τά ζῶα καί ἀνάγκασαν τόν πατέρα καί τόν θεῖο τοῦ ἱερέα νά πᾶνε τά ζῶα στό χωριό Πρόδρομος μαζί μέ δύο λησταντάρτες, ἔκλεισαν τόν ἱερέα μέσα στόν στάβλο καί ἄρχισαν νά τόν δέρνουν ἄγρια, ζητώντας του κι ἄλλα χρήματα.

Η γυναίκα του, ἀκούγοντας τίς φωνές καί τίς κραυγές τοῦ ἄνδρα της, ἔτρεξε στόν Ἀθανάσιο Ἴτσιο, κομμουνιστή ἀπό τά σπουδαιότερα στελέχη τοῦ ΚΚΕ, καθώς καί σέ ἄλλα μέλη τῆς "αὐτοάμυνας" Μεγάρχης.

Μέ δάκρυα τούς ἐκλιπαροῦσε νά ἐλευθερώσουν τόν σύζυγό της καί νά πάψουν νά τόν χτυποῦν.

Δυστυχῶς, ὁ ἐν λόγω ἰούδας καί οἱ ἄλλοι δέν θέλησαν νά ἀκούσουν τά παρακάλια της καί δέν ἔκαναν τίποτα γιά τόν συλληφθέντα.

Τήν ἴδια νύχτα παρέλαβαν τόν ἱερέα Γιῶργο Σκρέκα αἱμόφυρτο, ἡμίγυμνο καί ξυπόλητο καί τόν ὁδήγησαν στό χωριό Γοργογύριο.

Ὁ μελλοθάνατος ζήτησε νά δεῖ τόν ἐκεῖ ἱερέα.

Μέ δάκρυα στά μάτια εἶπε στόν ἱερέα πού ἦρθε νά τόν παρηγορήσει:

"Ὁ Θεός γνωρίζει τί θ'ἀπογίνω.

Ἄν μέ τό μαρτύριο μέ καλεῖ δίπλα Του, ἄς εἶναι εὐλογημένο τό ὄνομά Του, ἄς γίνει τό θέλημά Του".

Κατόπιν τόν παρέλαβαν ἔφιπποι λησταντάρτες καί τόν ἔσυραν πεζό μέχρι τό χωριό Τύρνα.

Δέν σταμάτησαν ἐκεῖ, ἀλλά τόν μετέφεραν σέ ἄθλια κατάσταση πρῶτα στό Ξυλοπάροικο καί μετά στό Νεραϊδοχώρι.

Ἐκεῖ τόν βασάνιζαν ἀπό τίς 29-3, Σάββατο τοῦ Λαζάρου, μέχρι τήν Μ.Παρασκευή.

Γυναῖκες συμμορίτισες τοῦ ἔλεγαν "γιατί δέν προσεύχεσαι στό Χριστό νά ἔρθει νά σέ σώσει;", οἱ δέ δήμιοι πιό ὠμά "Ἐσύ πού πιστεύεις στό Χριστό, θά σέ σταυρώσουμε σάν Ἐκεῖνον τήν ἴδια μέρα".

Αὐτό πού ἔγινε πρίν 2 χιλιετηρίδες στόν Γολγοθά, ἐπαναλήφθηκε στήν Πίνδο.

Μεγάλη Παρασκευή, καί οἱ συμμορίτες ἔσυραν τόν βασανισμένο ἱερέα στόν Σταυρικό θάνατο.

Τόν σταύρωσαν ἐπάνω σέ ἕνα ἔλατο πού εἶχε τό σχῆμα σταυροῦ.

 

Τοῦ τρύπησαν τή δεξιά πλευρά μέ ξιφολόγχη καί ἄνοιξαν πληγές στό μέτωπό του μέ περόνια.

Ὅταν ξεψύχησε, ἔρριξαν τό γυμνό σῶμα του σέ μία χαράδρα καί τό σκέπασαν μέ πέτρες καί κλαδιά, γιά νά κρύψουν τό ἔγκλημά τους.

Ὅταν ἀπελευθερώθηκε τό Νεραϊδοχώρι ἀπό τόν Ἑλληνικό στρατό, ὁ ἀξιωματικός Νικόλαος Χόνδρος ἀναζήτησε καί βρῆκε τό λείψανο τοῦ Μάρτυρα.

 

Τό μετέφερε στά Τρίκαλα, ὅπου ἔγινε πάνδημη κηδεία.

Τό φέρετρο τοῦ συνόδευαν 60 ἱερεῖς, ψάλλοντας "Ἐγώ γάρ τά στίγματα τοῦ Κυρίου ἐν τῷ σώματί μου βαστάζω".

Ὁ ἱερέας Γεώργιος Σκρέκας, στά πλαίσια τῆς "συμφιλίωσης" δέν ἀνακηρύχθηκε Ἅγιος ἀπό τήν Ἐκκλησία, μέχρι σήμερα.

Μακάρι ἀπό ἐκεῖ ψηλά πού βρίσκεται νά μᾶς βοηθάει καί νά μᾶς προστατεύει ἀπό τόν Σατανᾶ καί τούς ὀπαδούς του.

Τά παραπάνω συγκλονιστικά γεγονότα ἐπιβεβαιώνει καί ὁ Μακαριστός Μητροπολίτης Φλώρινας Αὐγουστίνος Καντιώτης:

"΄Ὅταν ἤμουν ἱεροκήρυκας —σᾶς ὁμιλῶ μέ παραδείγματα ποῦ ἀντλῶ ἀπό μία ἱστορία πενήντα ἐτῶν, μισοῦ αἰώνος—, ἔφθασα σ  ἕνα χωριό τῶν Γρεβενῶν.

Βρίσκω τόν ἱερέα θλιμμένο, πονεμένο, κλαμένο.

—Τί ἔχεις;

—Τό χωριό μου δέν πιστεύει πιά στό Χριστό.

—

Μήν ἀπογοητεύεσαι, λέω, ἔχε θάρρος· κάτω ἀπό τή στάχτη ὑπάρχει ἡ σπίθα κρυμμένη.

—Θέλεις νά δής; μοῦ λέει· ἔλα.

Μέ πάει στό νεκροταφεῖο.

Ἐκεῖ τά παιδιά τοῦ Μάρξ καί τοῦ Λένιν, ποῦ κυριαρχοῦσαν τότε, εἶχαν ξερριζώσει ὅλους τους σταυρούς ἀπό τούς τάφους καί στή θέσι τούς εἶχαν βάλει σφυροδρέπανα καί γροθιές!

Μισοῦσαν τό σταυρό.

Καί μόνο σέ μιά περίπτωσι τόν «θυμήθηκαν».

Ἐνῶ ἡ σταύρωσις ὡς τρόπος θανατικῆς καταδίκης ἔχει πρό πολλοῦ καταργηθῆ, ἐπί τῶν ἡμερῶν μας τήν ξαναχρησιμοποίησαν· σταύρωσαν ἄνθρωπο!

΄Ἦταν ἕνας ἱερεύς τοῦ  Ὑψίστου εὐλαβής, πιστός καί πολύτεκνος, ὁ π. Γεώργιος Σκρέκας ἐφημέριος του χωριοῦ Μεγάρχη – Τρικάλων.

Ἄθεοι καί ἄπιστοι τόν ἅρπαξαν ἀπό τήν ἁγία τράπεζα ποῦ ἱερουργοῦσε, τόν ὠδήγησαν σάν ἄκακο ἀρνίο ἔξω ἀπό τό χωριό, κ  ἐκεῖ τόν σταύρωσαν πάνω σ  ἕνα δέντρο· καί ἦταν Μεγάλη Παρασκευή, τοῦ ἔτους 1947".

Υπ.Ενα από τα παιδιά του κάποτε τόν ειχα καθηγητή Θεολόγο στό Γυμνάσιο. Ας ειναι ολων ελαφρύ τό χωμα που τούς σκεπάζει...

 

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ

Εκοιμήθη ο Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός

Εκοιμήθη ο Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός

Εκοιμήθη σήμερα, Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου, ο Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός, σε ηλικία 79 ετών.

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1940 όπου και ολοκλήρωσε τη φοίτηση του στις εγκύκλιες σπουδές (1958). Από το 1964 έως το 1967 σπούδασε κλασική φιλολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών από όπου έλαβε τα πτυχία θεολογίας και Φιλολογίας. Με την εκπλήρωση της στρατιωτικής του θητείας, διορίστηκε επιστημονικός βοηθός στην έδρα Πατρολογίας και το 1969 μετέβη για μεταπτυχιακές σπουδές στην τότε Δυτική Γερμανία (στα πανεπιστήμια Βόννης και Κολωνίας), όπου και διέμεινε μέχρι το 1975. Ενδιάμεσα πραγματοποίησε σπουδές και αρχειακές έρευνες στην Αγγλία. Το 1971 εισήλθε στις τάξεις του κλήρου στη Γερμανία και έγινε διδάκτωρ Θεολογίας (Αθήνα) και Φιλοσοφίας – Ιστορίας (Κολωνία).

Από το 1984 ήταν καθηγητής στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών διδάσκοντας «Ιστορία του Πνευματικού Βίου κατά την μεταβυζαντινή περίοδο», «Ιστορία και Θεολογία της Λατρείας» και «Βυζαντινή Ιστορία». Διετέλεσε Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής από το 2004 έως το 2007[3], οπότε και αφυπηρέτησε, όντας πλέον Ομότιμος Καθηγητής της Σχολής.[4]

Την ποιμαντική του δραστηριότητα ανέπτυσσε στον πανεπιστημιακό Ναό του Αγίου Αντίπα στο χώρο της Οδοντιατρικής Σχολής. Το 2015 βραβεύτηκε με το Μακεδονικό Βραβείο για το συνολικό του έργο.

ΕΚΟΙΜΗΘΗ Ο ΓΕΡΩΝ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ

Στις 30 Νοεμβρίου 2019, ημέρα Σάββατο και ώρα 14:30 μμ εκοιμήθη ο Αγιορείτης γέροντας Σωφρόνιος Λαυριώτης, μετά από μικρή νοσηλεία στο 251 Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας.

Η εξόδιος ακολουθία θα τελεσθεί στις 02 Δεκεμβρίου 2019, ημέρα Δευτέρα και ώρα 12:00 πμ στην Ιερά Μονή Εισοδίων Θεοτόκου Μαρκόπουλου Ωροπού.

Η σορός του Γέροντος Σωφρονίου Λαυριώτη θα μεταφερθεί στην Ιερά Μονή Εισοδίων Θεοτόκου Μαρκόπουλου Ωρωπού, στις 10:00 πμ και τα πνευματικά του τέκνα θα μπορέσουν να αποχαιρετήσουν τον Πνευματικό τους πατέρα.

Ο ιερομόναχος Σωφρόνιος Λαυριώτης, κατά κόσμον Θεόδωρος Γιαννόπουλος, εγεννήθει στις 06 Ιανουαρίου 1919 στο χωριό Χαραυγή Πογωνίου της Ηπείρου. Από την Δευτέρα δημοτικού μετακόμισε στην Αθήνα στον Κολωνό.

Σε ηλικία έντεκα (11) χρονών εγκατέλειψε τον κόσμο και εισήλθε στο Άγιον Όρος στην μικρή Αγία Άννα στην καλύβα Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Σε ηλικία δεκατεσσάρων (14) χρόνων έγινε Μοναχός στην σκήτη Αγία Άννας, καλύβα των Αγίων Χαραλάμπους και Μοδέστου στην ηλικία δεκαεπτά (17) έγινε μεγαλόσχημος Μοναχός και εικοσιπέντε (25) χρονών ιερομόναχος.

Είχε πνευματικό αδελφό τον Πρώην Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας Αρχιμανδρίτη Φίλιππο.

Η εν συνεχεία πορεία του ήταν η ακόλουθη:

1. Μεταξύ των ετών 1949 – 1950 ήρθε στην Χίο ως εφημέριος στον ιερό Ναό Αγίας Μαρίνας.

2. Εν συνεχεία έρχεται στην Πάτμο κοντά στον Άγιο Αμφιλόχιο Μακρή, με ευλογία του οποίου το έτος 1960 μεταβαίνει στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και αναλαμβάνει Ιεραποστολή στην Αφρική.

3. Εκεί συναντά τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ιάκωβο και με πρόσκληση και προτροπή του μεταβαίνει στην Αμερική και αναλαμβάνει Ιερατικός Επίτροπος Νοτίου Αμερικής.

4. Επιστρέφει στην Αφρική, στο Ιράκ, και εγκαθίσταται για δύο (2) χρόνια στο Σινά.

5. Στα μέσα του 1970 επέστρεψε στην Αθήνα και υπηρέτησε ως εφημέριος στους Ιερούς Ναούς Αγίων Ασωμάτων, Αγίου Γεωργίου Πειραιώς, στον Άγιο Κωνσταντίνο Ομονοίας.

6. Τέλος, για είκοσι (20) συναπτά έτη υπηρέτησε ως εφημέριος ιερεύς στην εκκλησία της Παναγίας Παντανάσσης ή Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου επί της Πλατείας Μοναστηρακίου μεταξύ των οδών Αθηνάς και Μητροπόλεως, απέναντι από τον Σταθμό Μοναστηρακίου στο κέντρο της πόλης των Αθηνών. Αυτός ο μικρός ναός έγινε Πνευματικό Κέντρο της Αθήνας.

Εκοιμήθη ο πρώην Μητροπολίτης Περιστερίου Χρυσόστομος

Σύμφωνα με πληροφορίες του Arxon.gr πριν από λίγο εκοιμήθη ο πρώην Μητροπολίτης Περιστερίου Χρυσόστομος, σε νοσοκομείο της Αττικής όπου νοσηλευόταν.

Γεννήθηκε στην Άρτα το 1935. Το 1960 αποφοίτησε από την Ιερά Θεολογική Σχολή Χάλκης, μετεκπαιδεύθηκε στη Γαλλία και στη Γερμανία, ανακηρύχθηκε διδάκτορας και υφηγητής της Θεολογίας σε Στρασβούργο και Αθήνα. Στις 20 Ιουλίου 1960 χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος την 1 Μαΐου 1970 από τον Μητροπολίτη Γερμανίας Ιάκωβο.

Το 1976 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Τιτουλάριος Μητροπολίτης Γαρδικίου και διορίστηκε Διευθυντής του Διορθόδοξου Κέντρου της Εκκλησίας της Ελλάδος θέση την οποία διατήρησε έως το έτος 1999. Το 1978 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Περιστερίου.

Τον περασμένο Μάρτιο είχε υποβάλει παραίτηση για λόγους υγείας.

ΕΚΟΙΜΗΘΗ Ο ΓΕΡΩΝ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΤΟΥ ΣΑΡΑΝΤΑΡΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Εκοιμήθη ο ηγούμενος του Σαρανταρίου όρους Γέροντας Γεράσιμος σήμερα το πρωί Τρίτη 30 Ιουλίου 2019.

Ο ηγούμενος του Μοναστηριού στο Σαραντάριο Όρος στο Μοναστήρι των Πειρασμών είχε αναστήσει τη Μονή και την είχε αναστηλώσει με δικά του χρήματα ενώ όλα αυτά τα χρόνια σήκωνε κάθε μέρα ψηλά την ελληνική σημαία.

Ο μακαριστός Γέροντας όλα αυτά τα χρόνια είχε περάσει πολλούς πειρασμούς και κακουχίες ενώ είχε πέσει πολλές φορές θύμα εγκληματικών ενεργειών παρόλα αυτά όμως εκείνος ποτέ δεν σκέφθηκε να φύγει από το Μοναστήρι του αλλά έμεινε εκεί μέχρι το τέλος της ζωής του.

Το μοναστήρι των πειρασμών βρίσκεται στην έρημο της Ιουδαίας , μία ώρα από τα Ιεροσόλυμα. Κρέμεται σαν αετοφωλιά στο όρος Τζέπελ Κουρουντούλ. Είναι χτισμένο 464 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της Μεσογείου γι αυτό και η ζέστη και η υγρασία είναι αφόρητες.

Το μοναστήρι αυτό χτίστηκε στο σημείο όπου ο Χριστός έμεινε 40 μέρες και νύχτες σύμφωνα με τις γραφές και εκεί νήστεψε και πειράχτηκε από τον Σατανά. Το ακριβές μάλιστα σημείο όπου γονάτισε για να προσευχηθεί έχει γίνει σήμερα πόλος έλξης χιλιάδων τουριστών από όλο τον κόσμο.

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΠΡΩΗΝ ΛΟΓΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΟΡΕΙΒΑΤΗΣ

Εκεί ζούσε ο Έλληνας μοναχός όπως γράφει σε ρεπορτάζ της η δημοσιογράφος Μαρία Γιαχνάκη και ως τώρα ηγούμενος του μοναστηριού .

Ο γέροντας Γεράσιμος καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη . Πριν γίνει μοναχός ήταν λογιστής και ορειβάτης. Πριν 50 χρόνια όμως αποφάσισε να αφιερωθεί στο μοναχισμό και να πάει στα Ιεροσόλυμα μετά από ένα μεγάλο ταξίδι που έκανε στην κοσμική ζωή. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ζούσε ήταν σκληρές αφού φρόντιζε μόνος του τον εαυτό του και η ηλικία του πια ήταν ιδιαίτερα προχωρημένη.

Λόγω των σκληρών συνθηκών επιβίωσης εκεί οι νέοι μοναχοί δεν επιλέγουν το μοναστήρι αυτό με αποτέλεσμα να παραμένει μόνος του μέχρι σήμερα. Πολλές φορές αναγκάζεται να κατέβει και να ανέβει με τα πόδια το βουνό για να μεταφέρει τροφιμα από την Ιεριχώ, μέσα στην ζέστη.

ΚΑΤΑΝΥΞΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗ ΤΑ ΘΕΙΑ ΔΩΡΑ ΤΗΣ ΔΙΑΜΟΝΗΣ

Η κατάνυξη όμως για όσους βρίσκονται σε αυτό το μοναστήρι έστω και για λίγες ώρες είναι πραγματικά ιδιαίτερη. Η περισυλλογή , η σιωπή , η αύρα του τόπου τούτου είναι τα μεγαλύτερα δώρα στην ψυχή του ανθρώπου σε εκείνο το μέρος. Η απέραντη γαλήνη που μπορεί να νιώσει η ψυχή του ανθρώπου είναι ένα θείο δώρο που αποζητούν άλλωστε πολλοί επισκέπτες.

ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΣΜΟΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ

Στο πέρασμα του χρόνου μοναχός αυτός χτυπήθηκε πολλές φορές από φανατικούς που έμπαιναν στο μοναστήρι με σκοινιά τα βράδια από τις χαράδρες για να τον ληστέψουν και να τον χτυπήσουν και μέχρι σήμερα δυστυχώς η κατάσταση συνεχίζεται χωρίς την παρέμβαση της ελληνικής κυβέρνησης που φαίνεται ότι αδιαφορεί για τους Έλληνες μοναχούς που βρίσκονται στα Άγια Εδάφη φυλάσσοντας την περιουσία του ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου σηκώνοντας ψηλά την ελληνική σημαία.

ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΓΙΑ ΤΟ ΣΑΡΑΝΤΑΡΙΟ

Η διαμονή στο μοναστήρι αυτό είναι μια ξεχωριστή εμπειρία για την ανθρώπινη ψυχή. Το μοναστήρι επισκέπτονται και πολλοί νέοι που ενδιαφέρονται για την ιστορία του αλλά και που καταφέρνουν ευκολότερα να σκαρφαλώσουν στο βουνό.

Βέβαια ο δήμος της Ιεριχού που ενδιαφέρεται για το μοναστήρι διότι έχει οικονομικό όφελος από τους πιστούς και τους τουρίστες έχει φροντίσει να λειτουργεί ένα τελεφερίκ με το οποίο ανεβαίνει κανείς ευκολότερα και ξεκούραστα.

Η αλήθεια όμως είναι ότι οι περισσότεροι προτιμούν την ανάβαση με τα πόδια διότι την θεωρούν μέρος της προσευχής και της κατάνυξης . όταν φτάσει κανείς στην πόρτα του μοναστηριού και γυρίσει πίσω το βλέμμα του , τότε καταλαβαίνει τι κατάφερε με την δύναμη της ψυχής και της θέλησής του.

Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ

Ο γέροντας Γεράσιμος δεν μιλούσε πολύ εξάλλου έχει συνηθίσει να ζει μακριά από τους ανθρώπους όχι όμως από το Θεό. Η παραμονή όμως στο μοναστήρι των επισκεπτών είναι γι αυτόν ένα πνευματικό κέρδος και τότε πάντα πλησιάζει με τον δικό του τρόπο για να τους ψιθυρίσει τα δικά του λόγια ως απόσταγμα του κέρδους του όλα αυτά τα χρόνια που βρίσκεται ο ίδιος εκεί.

Το μοναστήρι μάλιστα αναστηλώθηκε τα τελευταία χρόνια με την οικονομική δική του ενίσχυση πουλώντας ότι είχε στην Θεσσαλονίκη. Το μπαλκόνι που κρεμόταν στον γκρεμό θα έπεφτε αν δεν φρόντιζε να το φτιάξει με κίνδυνο της ζωή των εργατών για να μπορούν τώρα οι επισκέπτες να απολαμβάνουν την έρημο της Ιουδαίας , την Ιεριχώ, μέχρι πέρα την Ιορδανία.

Ο ίδιος έκανε, όσο ζούσε εκκλήσεις, σε όποιον ήθελε να ηρεμήσει ή να δοκιμάσει την μοναχική ζωή να πάει κοντά του . Θέλει κάποια στιγμή να νιώσει την σιγουριά ότι όταν κλείσει τα μάτια του θα υπάρχει ένας άνθρωπος να αναλάβει το μοναστήρι και να ανοίγει την πόρτα σε όποιον την χτυπά για να πλησιάσει το σημείο όπου προσευχήθηκε ο Χριστός να γονατίσει και να προσευχηθεί και ο ίδιος.

Ο ΝΕΟΣ ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΠΟΥ ΤΑ ΛΕΙΨΑΝΑ ΤΟΥ ΔΕΝ ΠΑΥΟΥΝ ΝΑ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥΝ

Γράφει ο π. Ηλίας Μάκος για τη Romfea.gr

ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΑΙ ΕΝΔΟΞΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΣΒΙΤΟΥ

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Τιμόθεος, το Σάββατο 20 Ιουλίου 2019, χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου, τέλεσε τη Θεία Λειτουργία και ομίλησε στον Ιερό Ναό Προφήτου Ηλιού Τ.Κ. Καναλίων.

Φωτογραφίες: Ηρακλής Νασιόπουλος

2 ΟΚΤ. 2019 ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΕΙΚΟΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ Ι.Μ. ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΕΤΕΩΡΟΥ

Ο ατρόμητος Παπάς που λειτούργησε στην Αγιά Σοφιά 466 χρόνια μετά την Άλωση

Η τελευταία λειτουργία στην Αγιά Σοφιά έγινε την Τρίτη 29 Μαΐου 1453, ύστερα η Πόλη αλώθηκε. Κι όμως, ένα τολμηρός κρητικός παπάς, το 1919, 466 ολόκληρα χρόνια μετά την Άλωση, κατάφερε να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα και να λειτουργήσει στην Αγία Σοφιά.

Πρωταγωνιστής αυτού του συγκλονιστικού γεγονότος της εθνικής μας ζωής, της λειτουργίας στην Αγιά Σοφιά, ήταν ένα αληθινό παλικάρι, ένα βλαστάρι της λεβεντογέννας Κρήτης, ο παπά – Λευτέρης Νουφράκης από τις Άλωνες Ρεθύμνου

Εορτή του αγίου και ενδόξου προφήτου Ηλιού του Θεσβίτου

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Τιμόθεος, το Σάββατο 20 Ιουλίου 2019, χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου, τέλεσε τη Θεία Λειτουργία και ομίλησε στον Ιερό Ναό Προφήτου Ηλιού Τ.Κ. Καναλίων.